17 şubat 1994

saat:15.10

kilo:3kg100g.

boy:50 cm.

Sonunda yavruma kavuştum.

Nur topu gibi bir kızım oldu.

Kıpkırmızı yanaklı,minicik dudaklı.

'Dünyada tattığım en büyük mutluluk' diye yazmışım günlüğüme.

Ne büyük umutlarla dünyaya getirdim onu.

Hep mutlu olsun,hep rahat yaşasın istedim.

Minicik elleriyle nelerle mücadele etti.

Okul hayatına erken başladın.

Erken olgunlaştı.

İnsan türlerini çok önceden keşfetti.

Bebekten beni hiç üzmedi.

Çok uyumlu bir bebekti.

Hep gülerek uyanırdı, hiç ağladığını görmedim.

Keşke ömrü boyunca hiç ağlamasa.

Onu herkesten herşeyden koruyabilsem.

Bazen düşünüyorum da aslında ne kadar da değerli zaman.

Ömür bize verilen en değerli armağan.

Hele annelik duygusunu tatmak ve onu doyasıya yaşamak...

Bana "kanka" dedi bugün daha önce de dediği gibi.

Demek ki başarmışım,ona hem anne,hem arkadaş olabilmeyi becermişim sanırım.

Bir de kızıma büyük bir görev yüklemiştim erken yaşta kaybettiğim annemin adını vererek.

Öyle de bir ilişkimiz var.

Ben annemi çok özleyince o da bana annelik yapmaya çalışıyor.

İşte böyle anlatılmaz aslında.

Yaşanır kana kana.